Oczywiście nawiązuję tutaj do afery francuskiego małoznanego pisarza i polskiego*, który uznał, że zwyczajnie skopiuje słowa Francuza w Polsce i zyska taką samą rozpoznawalność jak tamten w Europie. Obydwaj działali oczywiście w myśl znanej od dawna zasady, nie ważne jak mówią, ważne, żeby nie przekręcali nazwiska. Jeden pan z drugim panem uznali, że zakomunikują światu, z kim lubią spać. Mężczyźni z tego, co sami o sobie mówią, najczęściej komunikują pewne rzeczy wprost. W związku z tym mężczyzna, który pragnie poinformować świat, z kim lubi sypiać formułuje zdanie: lubię sypiać z x, który spełnia taki i taki warunek. Spełniasz te preferencje to dobrze. Mogę cię spróbować poderwać. Pan Francuz (bo pan Polak po prostu jego słowa powtórzył dorzucając garść pseudoargumentów typu „jest oczywiste, że”) zdefiniował swoją wymarzoną grupę docelową nie wprost, czyli bardzo mocno krytykując grupę osób, którą pod jego kryterium nie podpada. Od razu wygląda to podejrzanie. Trzeba ...